บางทีเคยรุสึกบ้างมั๊ย ว่าคนที่เราลั๊ค ทำหั้ยเรามั่ยพอจัย

ทำหั้ยเรารุสึกหงุดหงิด แต่เราก๊ม่ายรุสึกโกด รึ ถ้าโกดอาจจาแค่แป๊บเดียว

แต่ผิดกับคนที่เรามั่ยดั้ยลั๊ค ต่อหั้ยทำดีแค่หนัย

เราก็มั่ยอาจจะรุสึกดีดั้ย...

บางครั้งเทอทำหั้ยชั้นอยากรู้ อยากถาม

แต่ชั้นก็มั่ยกล้าที่จะเอ่ยปากถามเทอ

เพราะ...เพียงแค่กลัวเทอจะ"รำคาณ"...

แต่มันก็มั่ยชั่ยสิ่งสำคัญอะรัย

มั่ยรุว่าทำมัย อาจเป็นเพราะว่าตอนนี้

ชั้นลั๊คเทอมากเหลือเกิน...ลั๊คมาก...

เทอจะลั๊คชั้นมากเหมือนที่ชั้นลั๊คเทอบ้างมั๊ยน๊อ

บางครั้งเทอทำหั้ยชั้นรุสึกระแวง...

หรือเปนเพราะว่าชั้นคิดมากปัยเอง

ชั้นอยากเข้าจัยเทอหั้ยมากกว่านี้

อยากเข้าปัยยุวในความคิดเทอ

อยากรุตลอดเวลาว่าจัยเทอคิดอะรัยอยู่

???